Vertrouwen op Vader

Sinds een paar dagen is Joris bang. Hij denkt dat hij kan vallen.

Op de commode raakte hij ineens in paniek, bang dat hij zou vallen en alleen met heel veel liefde toespreken maakte hem weer kalm.

Vandaag vierden we alvast zijn verjaardag, 22 januari 2 jaar alweer, en hij werd op tafel gezet met ons erom heen en 1 kadootje-alvast. Even zag je de paniek weer in zijn oogjes, “O nee, ik kan vallen!”. Maar rustig toespreken: “Je vader zal je nooit laten vallen, kalm maar jongetje, het is goed.” deed ’t ‘m en hij ging weer verder met scheuren van papier.

Heb jij dat ook weleens, dat je bang bent, en niemand die je beschermt of kalmeren kan? Heb jij weleens het gevoel dat niemand je kan opvangen als je valt of je beschermt?

Ook voor jou is er een Vader, één die je beschermt, die je opvangt en je kalm kan maken van binnen. Eén die je nooit zal laten vallen. Benieuwd wie dat is?

www.alphacursus.nl

Ik kan de wereld zien

Earth_Large

Photo credits NASA

Ik kan de wereld zien!

Vandaag besefte ik dit ineens. Met al die technologie van tegenwoordig: ik kan de wereld zien.

Wat zijn mensen toch knap. En nog niet eens alleen de wereld kan je zien, planeten, sterren, kometen, ook die kunnen we tegenwoordig van dichtbij zien. Al mijn hele leven ben ik gefascineerd door die enorme Schepping, eerder zocht ik nog in de bieb naar boeken, nu doorzoek ik het internet. Op deze site http://saturn.jpl.nasa.gov is bijvoorbeeld een prachtig zicht op Saturnus te zien.

“En God zag dat het goed was.”

Dat staat er in het verhaal van de Schepping in Genesis (een boek uit het Oude Testament van de Bijbel voor de niet-kenners onder ons).

Na een tijdje, Kaïn had Abel al een tijdje daarvoor doodgeslagen, nam God nog eens alles onder de loep. En werd enorm verdrietig. Wat hebben we er een zootje van gemaakt.

Dat word ik ook weleens als ik alles bekijk. Want ook al is het plaatje van veraf prachtig: als je met de neus op de feiten gedrukt wordt, is het allemaal maar kommer en kwel en er komt geen einde aan.

God heeft al wel voorspeld toen, dat Hij er op een dag iets moois van gaat maken. Alles nieuw. Niet alleen het grote plaatje mooi, maar ook van dichtbij. Op een dag, dan kijken we met verwondering en blijdschap naar wat we dichtbij kunnen zien.

Goed voorbeeld doet goed volgen. Ook wij moeten er iets moois van maken. Van het grote plaatje, maar ook van heel dichtbij. Totdat Hij komt.

Vandaag besefte ik ineens: ik kan de wereld zien.

Als muziek in mijn oren

Mijn kinderen zingen graag.

Omdat ze heel veel ceedeetjes hebben, elk van hun eigen favoriet, hoor ik bijna elke dag wel weer wat nieuws. Ze zingen bijna altijd toch wel van iets wat ik allang weet: van onze Heer. En zij weten dat ook. En ik zing mee.

Vaak zingen wij ons dankgebed aan het einde van de maaltijd. Het “Onze Vader”. Sinds een paar weken zingt ook de kleine Joris mee. “La la la, bwo bwolololo, joehoehoe! AAAHAAAA-MEEEN!!!”

Hoewel niemand er ook maar iets van verstaat: ik weet waarover hij zingt. En jij nu ook.

Het klinkt als muziek in mijn oren.