Een nieuwe start

Vandaag 6 jaar terug lag ik in het ziekenhuis, longontsteking. Facebook herinnerde mij er aan. Het was het begin van een heel ander leven met elke drie weken een infuus, een nieuwe start. Daarvoor had ik elk jaar wel een of twee keer longontsteking. Twee jaar ervoor was ik aangemeld voor een medisch experiment met Nanogam en had ik een heel jaar lang elke drie weken infuus om te kijken hoe een mens reageerde op het gebruik van humaan immunoglobuline.

Even geduld AUB

Leendert gaat te snelSoms vliegt mijn hoofd nog even door terwijl mijn lichaam al geland is. Dat heb je nou eenmaal als je ADHD hebt. Het is heel frustrerend als je aan een infuus ligt terwijl je weet dat daarbuiten honderden beestjes en bloemetjes wachten om gefotografeerd te worden.

En dan gaat je kop soms rare dingen doen, zoals nu. Ik heb in gedachten een testbeeld (wie kent dat nog?) en die fluittoon die er altijd bij een storing . Shit denk ik dan, ik hoor eigenlijk gewoon in mijn camouflage kleding daar in het Westerpark te kruipen.

Stil zitten, het is nooit mijn hobby geweest.

Bewijs

BlijIk heb de hele dag al ‘hartklopjes’ van de warmte. Op zich niet schokkend en het is gelukkig ongevaarlijk maar het is telkens of er iemand even met een rubberen hamertje een klopje op mijn ribben geeft. Het houd je wel mooi wakker van je middagtukkie, dat wel. Een beetje ADHD’er stangen zeg maar.

Eigenlijk is het niet zo erg, de cardioloog heeft mij verzekerd dat het ongevaarlijk is, lastig, maar ongevaarlijk.