De Klok

Vijf slagen per week
Voor de tijd en voor de bel
Met de nikkelen sleutel die er bovenop ligt
Wind ik haar op wanneer het maandag is
Verfoeid door de kinderen, de herrie!
En soms middernacht door mijn lief
Heb je de kamerdeur opengelaten?
Al meer dan honderd jaar lang
Klinkt zij in het tempo van de tijd
En in het huis dat door haar aanwezigheid
Een huis is zoals nergens, tik, tok, tik, tok
Jaagt ze mensen op stang zoals dat heet
Maar nog steeds op de seconde gelijk
Denk ik om twaalf uur: tijd om te gaan lunchen

Rijmen als Frank Boeijen

Gisteren was ik in het Stadstheater
Voor een concert met een bekende zanger
Met toegift werd het wel een beetje later
Maar we bleven dus gewoon wat langer

Oh, kon ik maar zo rijmen als Frank Boeijen
Nee, ik zou geen enk’le kans verknoeien
Ik zong daar dan toch echt het hoogste lied
Maar het is toch heel erg jammer dan
Want rijmen zoals Frank dat kan
Nee oh nee, dat kan ik niet

Want ik ben maar een eenvoudig dichter
Ik haal ’t niveau niet van zijn prachtige gezang
Het onderwerp van mijn gedicht is lichter
En mijn teksten zijn ook niet zo heel erg lang

Ja, ik wou dat ik kon rijmen als Frank Boeijen
Nee, ik zou geen enk’le kans verknoeien
Ik zong daar dan toch echt het hoogste lied
Maar het is zo vreselijk jammer dan
Want rijmen zoals Frank dat kan
Nee oh nee, dat kan ik niet

Vaderland, nat Nederland, boze boer met hark, in Kronenburg park

Dus kon ik maar zo rijmen als Frank Boeijen
Nee, ik zou geen enk’le kans verknoeien
Ik zong daar dan toch echt het hoogste lied
Maar het is echt vreselijk jammer dan
Want rijmen zoals Frank dat kan
Nee oh nee, dat kan ik niet

Advertentie:


Mijn boek Gedichtjes voor het slapengaan is uit, klik op de banner hieronder om die te kopen!

Klik hier om Gedichtjes voor het slapengaan te kopen


Controle

Ze zat daar zo trots in haar witte doktersjas
Ik was zelf ineens toch wel een beetje zenuwachtig
Toen beklopte ze mijn lijf en luisterde aandachtig

Ze pakte een spatel een keek diep in mijn keel
Ze boog mijn gewrichten en keek nogal serieus
Ze vroeg naar mijn gewicht en ik grapte: veel
Ze pakte er de weegschaal bij, ik had geen keus

Maar het allermooiste kwam veel later pas
Want een bloeddruk van honderddertig over tachtig
Beste meneer Van Gemeren, dat is toch prachtig?