Verkikkerd op elkaar

Allebei zijn we nu een heel stuk ouder
Maar bij jou zie ik nog geen grijze haren
En ik vind je nog steeds nog net zo mooi als toen
Alleen loop ik nu met een stok en heb een witte baard
Maar wat we al die jaren nooit vergeten zijn
Was dat we hoteldebotel verliefd op elkaar waren
En die eerste zoen

Het politieke liedje

Ze zingen heel soms eensgezind in koor
Nog vaker zingt iemand de tegenstem
En het volk biedt dan een luisterend oor
Voor een lied van al hun talloze beloften
Over het beloofde land dat nooit zal komen
Ze willen er zo graag de boventoon in voeren
Hun zangtalent is niet eenvoudig af te remmen
Maar zoals altijd klinkt het liedje vreselijk vals
Terwijl wij alleen maar kunnen stemmen

Ik hoor je niet

Als we naar bed gaan
Hoor ik je allang niet meer
Met mijn hoorapparaatjes op het nachtkastje
Kan ik je alleen nog horen snurken
Stijf word ik ook
Helaas is het altijd mijn rug
We worden ouder wijffie
Moet ik dan zo lijen
En soms doet alles zeer
Er gaat steeds meer rammelen aan dat lijffie
En ik krijg soms maar met moeite
Mijn sokken ’s avonds uit
En ik verlang soms heel intens
Naar die tijden van weleer
Toen we nog de sterren van de hemel konden vrijen
Maar ik hoor je nu
Al tijden al niet meer