Vrijheid

Afgelopen vrijdag beleefde ik samen met Christa een avontuur op de weg: Road Trip to Limburg. Zorgvuldig voorbereid, ik heb het goed overdacht en er over nagedacht, gingen wij met mijn brommobiel naar Limburg om vrienden te bezoeken.

Eerst even dit

Ik heb nog niet zo heel lang een rijbewijs waarmee ik ook in een brommobiel mag rijden, mijn AM rijbewijs haalde ik pas in 2009, nog maar 10 jaar geleden dus. Het was het jaar waarin je nog net met een theorie examen een brommobiel certificaat kon halen en waarmee je dan naar het gemeentehuis kon om het om te ruilen voor een AM rijbewijs. Toen ik slaagde was het de allerlaatste dag dat het kon voor mijn theorie verkeersexamen en nog diezelfde middag leverde ik mijn bromfietscertificaat in aan de balie van het gemeentehuis.

Pas de laatste drie jaar rij ik in een brommobiel. De eerste kreeg ik kado van lieve mensen maar die ging helaas al snel stuk, economisch total loss zei de garage. De tweede, waar ik nu nog in rij, kreeg ik van mijn lieve vrouw Christa en ik ben nog steeds heel erg blij met de vrijheid die ik herkreeg toen ik in zo’n ding ging rijden. Door arthrose was het nodig ook, ik kon niet meer fietsen en het werd steeds moeilijker om een zware Vespa in evenwicht te houden. En ik dacht: laat ze allemaal maar lachen, ik kom nu veilig en vooral droog -het is toch Nederland tenslotte- van punt A naar B. Ik kreeg er mijn vrijheid mee terug.

De Road Trip

En dus begon ik aan een rit van ruim 200 kilometer, door onbekend land, naar een prachtig stukje Nederland: Zuid Limburg. Nog mooier, ik had een doel. In dat ontzettend mooie Limburg wonen vrienden. De afgelopen 23 jaar (zolang zijn we al getrouwd) reed Christa altijd en zat ik naast haar als passagier maar nu kon ik eindelijk haar eens ergens heen rijden.

Wij hebben een prachtige vrijdagmiddag en avond gehad, heel veel mooie landschappen gezien en lekker gegeten. We hebben zelfs een dolle stier voor ons autootje gehad. Nou ja, het was een flink roodbont stierkalf van een paar maanden, maar het was onder andere daardoor één groot avontuur en ik had het voor geen goud willen missen. Hoe jammer was het dan ook dat na 177 kilometer mijn brommobiel met een enorme klap stilstond toen de variomatic uit elkaar klapte.

Pech

Die variomatic was in het verleden voordat ik de brommobiel kocht door iemand nogal knullig gerepareerd met slecht laswerk. Dat het ding uit elkaar klapte kwam dus niet door de duur van de rit, de belasting op de motor of iets dergelijks, het was gewoon stom ongeluk dat het juist nu gebeurde. Het had evengoed ook voor of na de lange rit kunnen gebeuren.

Het heeft ons weekeinde met vrienden niet verpest, de volgende dag -zoals gepland- kwamen we alsnog aan op onze eindbestemming. Ik had het trouwens voor geen goud willen missen, we hebben met lieve vrienden heel leuke dingen gedaan en geweldige herinneringen opgehaald. Waardevolle herinneringen zijn gemaakt dit weekeinde.

Wat fijn dat je er wat van vindt

Diverse mensen vroegen naderhand of ik het nu nog een keertje ging doen omdat de road trip mislukt zou zijn. En sommige mensen vonden het verstandig om mij te vertellen dat ik het beter niet nog een keer kon doen. Of dat het ‘wijs’ zou zijn om een volgende lange tocht niet te ondernemen. Laat ik daarover heel duidelijk zijn: de reis is niet mislukt, afgezien van het defect was het hele weekeinde één groot succes. Ik waardeer tot op zekere hoogte jullie zorgen maar ik kies er zelf voor om op korte termijn niet nog zo’n monsterrit te doen. Dat heeft niets te maken met opmerkingen als wat nou wijs(heid) is of niet en wat jullie er van vinden. Als ik weer een flinke rit wil plannen dan doe ik dat.

Het is mijn vrijheid.

P.S. naar Apeldoorn de volgende keer, dat lijkt mij wel wat.

Deel dit:

Leendert van Gemeren

AuthorLeendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.

Geef een reactie