Taalfeest

Dat was een hip feestje vanavond ter ere van Wereld Boeken Dag. Samen met mijn zus Susan gingen we eerst lekker eten in KAdE Café in Amersfoort, het centrum van literaire bijeenkomsten in de stad en zo konden we ook even kennismaken met de bekende cabaretier Ivo de Wijs. De maaltijd werd vooraf gegaan door een aantal bijdragen van de nieuwe Stadsdichter van Amersfoort, Jacques de Waart. En dat die man is verkozen zal niemand verbazen, wat is die goed zeg!

Na een overheerlijke Italiaans menu en trendy Tiramisu begonnen we vol goede moed aan het eerste onderdeel van de avond, de taalpubquiz. Moeilijk, moeilijk, moeilijk, moeilijk. Dat vat het wel zo ongeveer samen. Termen als pleonasmen, contaminaties, eufemismen en tautologie volgden cryptische vraagstellingen op en het was nog een hele opgave. Gelukkig wisten Susan en ik de oplossing voor deze vraag wel:

Ik ben echt heel slecht in schaken maar ik kan je vertellen dat ik nog veel  . . . . . . . . .

Vul hier een plaatsnaam in.

Het gaf niets dat we niet zo heel erg goed waren in het beantwoorden van de vragen, we hebben vooral veel gelachen en daar ging het om.

Na een korte pauze begon het volgende onderdeel, iets waar ik erg naar uit had gekeken, de workshop columns schrijven. Deze werd gegeven op een prettige, snelle manier en iedereen had er zichtbaar lol in om er mee aan de slag te gaan. Mijn bijdrage mocht ik voorlezen en omdat ik er een daverend applaus voor kreeg durf ik die hieronder ook wel neer te zetten.

Verspillingsvrijheid

De kranten stonden er niet bol van de afgelopen week en de nieuwssites lieten het maar even zien alsof we het ook gauw maar weer vergeten moeten maar we gooien veel te veel eten in de prullenbak! En dat moet minder.

De vertaalslag die ik daarbij automatisch maak is dan: kom ik nu aan als ik minder mag weggooien? Ik bedoel maar, wat als ik noodgedwongen alles op moet eten wat ik aan eten koop? Kan het niet zo zijn dat het Voedingscentrum hier een kardinale denkfout maakt? We moeten minder weggooien?

Mijn gedachten gaan naar de goedgevulde koelkast thuis en de twee overvolle groentelades die niet meer dicht te proppen zijn en de onmogelijke taak om die enorme bloemkool terug te brengen want je beweerde tenslotte nog dat je voor €1,95 geen kleintje mee wilde bij de groenteman.

Mijn frustratie gaat langzaam over in een korte woedeaanval die alleen gestopt kan worden door wanhoop: Moet ik nu verplicht aankomen? Is er dan helemaal geen verspillingsvrijheid meer in Nederland?

Het Taaltoetje was een optreden van “De Buren”, het bekende Amersfoortse duo Cees van Weerd en Antoine van Roemburg en we kwamen niet meer bij. Tot de volgende keer!

Deel dit:

Leendert van Gemeren

AuthorLeendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.

Geef een reactie