Romantiek op de Modelspoorbaan

Vandaag bezocht ik de Modelspoorbeurs in Houten. Buiten stond een rij van vier, vijf mensen breed en meer dan 100 meter te wachten tot ze naar binnen konden en tientallen mensen zochten tevergeefs een parkeerplekje in de omgeving van het gebouw in Houten bij Utrecht.

Binnen was het ook ontzettend druk want behalve de tweemaandelijkse verkoopbeurs met tweedehands en nieuw (maar vooral tweedehands) materiaal was er ook de tentoonstelling Houten Digitaal. Prachtige modelspoorbanen met elk een eigen thema en techniek.

Terwijl ik er rondliep keek ik mijn ogen uit bij zoveel mooie modeltreinen waarbij ik bij elke locomotief of wagon mocht willen dat ik deze in mijn collectie had maar tegelijk besefte dat het nooit zou passen in mijn huis als ik mijn zin zou doorzetten (nog afgezien van het benodigde kapitaal).

En met weemoed ging ik in gedachten terug naar toen ik een twaalfjarige jongen was en toen alles nog zo lekker eenvoudig was. In die tijd was er nog romantiek op de modelspoorbaan. Je had grofweg twee soorten modelspoorders: zij die Fleischmann en ander tweerail gelijkstroom materiaal gebruikten en de anderen (opgestookt door de wat beter bemiddelde ouders) welke het merk Märklin aanbeden waarvan toch bij elke gelegenheid werd beweerd dat het toch zoveel beter reed en langer mooi bleef.

Ik behoorde tot de eerste groep, mijn ouders hadden het niet breed en in mijn geval betekende dat voornamelijk dat je de tweedehandsjes van een oom, neef of buurman mocht hebben. En toch lukt het mij om een mooie baan op te zetten. Met rails van Fleischmann nog wel, geweldig mooie glimmende messing Fleischmann rails!

De eerste schoenendoos die ik in handen kreeg van een buurman bevatte een krakende Jouef stoomlocomotief met wormwiel en elastiekje voor de overbrenging, een rammelende SNCF locomotief in de kleur Turquoise van hetzelfde merk en drie prachtige Lima Compagnie Internationale Des Wagons Lits Et Des Grand Express Europeens rijtuigen, donkerblauw met wit en ovale raampjes in de deuren. Met fietslampjes bouwde ik er verlichting in en de Jouef stoomlocomotief kreeg een opknapbeurt. Ik was er ontzettend blij mee.

En wat later kwamen er wagons bij van Roco, Het Andere Merk, en nog wat Lima spul wat altijd wel wat mankeerde. En verder bestond er niks dachten we als kinderen. Modelspoorbeurzen bestonden nog niet en je had de mogelijkheid om flink te sparen van je zakgeld en naar Van Bennekom’s Geschenkenwarenhuis te fietsen om een enkele wagon te kopen.

Een hele goeie vriend van mij, laten we hem hier Simon* noemen, had de zolder volgebouwd met Fleischmann rails en daar bracht ik voor zover ik de kans had, zondagmiddagen en uurtjes uit school door met hem om het spul te kunnen zien rijden. Van die zware gietijzeren locomotieven met dat heerlijke luchtje van de vonkende elektromotoren. Knetterende rails, het doekje met alcohol om de viezigheid er vanaf te poetsen, de fietslampjes in de huisjes, de wagons, de straatverlichting, werkelijk alles ademde een gevoel van authenticiteit. Wat een geweldige tijd hadden wij!

En vandaag, zo’n 40 jaar later, was alles anders. Want vandaag was het Digitaal. En bij alles wat ik zag, hoe indrukwekkend ook en hoeveel merken ik ook tegenkwam, besefte ik maar eens te meer: Vroeger. Toen was er nog romantiek op de modelspoorbaan. Maar toch blijft het mooi!

Deel dit:

Leendert van Gemeren

AuthorLeendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.

Geef een reactie