De tijd vliegt

Ja ik weet het, het is een enorm cliché. Maar het klopt wel zo ongeveer. Tijd vliegt. Ik merk het zelf, mijn leven is ingedeeld in periodes van drie weken, van infuus tot infuus. De week voor het infuus ben ik erg moe en de dagen erna moet ik ervan bijkomen. Dat laat een dag of 10 over waarin mijn leven redelijk normaal is. En dan vliegt de tijd echt kan ik je vertellen, voor ik het besef komt het volgende infuus er weer aan.

Perkamentjes

Ik heb een nieuw kleinigheidje aan mijn website toegevoegd: Perkamentjes. Dat zijn kleine kaartjes die je bij veel artikelen kan vinden en ze tonen een bijbelvers dat bij dat artikel hoort.

Hieronder zie je een voorbeeld, voor deze website gebruik ik teksten uit de Bijbel in Gewone Taal (BGT) of de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) en voor mijn engelse website https://www.vangemeren.nl de New International Version (NIV).

Zie jij er eentje welke je aanspreekt? Laat het mij weten!

“Want de kerk kan alleen groeien als iedereen in liefde samenwerkt.”

Efeziërs 4 vers 16, Bijbel in Gewone Taal (BGT)

Nee. #eenhekjevervangtgeenspaties

Ik ga vandaag voor de verandering maar eens op het spreekwoordelijke zeepkistje staan. Afgelopen week las ik onderstaand citaat in een artikel in de Volkskrant.

“Wie niet in staat is zich schriftelijk correct uit te drukken, loopt grote kans buiten de boot te vallen.”, schrijft Martin Slagter, docent Nederlands, journalistiek en filosofie. “Alleen door middel van het onderwijs kunnen we de schrijfvaardigheid van jongeren verbeteren.”

Nederland – Engeland, 1 – 1

Vanaf vandaag zie je hier alleen nog Nederlandse inhoud, de Engelstalige inhoud is verplaatst.

Waarom? Nou, dat zal ik even uitleggen hier. Een tijdje geleden schreef ik Wie is er hier nou vreemd? waarin ik een punt maakte van de kritiek van bepaalde mensen over mij. Ik stelde vast dat ik weliswaar een beetje vreemd ben maar dat het nog vreemder is wanneer je daar geen respect voor kan opbrengen of je niet tolereert dat een ander ook een uniek individueel wezen is.

Tja, wat moet je ook anders?

Vandaag zit ik weer op de bank met een infuus. Dat gebeurt elke drie weken en daarmee val ik dus in herhaling, ik had het natuurlijk allang een keer verteld. De zon schijnt naar binnen vandaag, de lente is overal nu. Ik wilde eigenlijk een boek lezen maar dat ligt boven dus moet ik maar iets anders verzinnen om mijzelf te vermaken. Ik heb besloten om dan maar de komende 10 minuten tegen jullie aan te babbelen. Ik ga er eens een kopje koffie bij pakken.

Wie is er hier nou vreemd?

BoosMeestal als ik iets in mij voel opkomen, een gedicht of verhaal, een blog post of iets anders, dan schrijf ik dat in het Engels.

Ik ben daar zelf al tientallen jaren aan gewend, al vanaf de brugklas vond ik het een prachtige taal die met heel veel liefde en vakkennis aan mij is geleerd door een hele goede (inmiddels overleden) leraar Engels, de heer Beukers op De Driesprong in Ermelo.

Maandag

Maandagmorgen en ik zit te hijgen. De Seritide laat mijn vingers trillen en de koffie valt verkeerd. Een rauwe hoest vertelt mij dat het de week is van mijn infuus, de rek is er weer uit. Vrijdag ben ik aan de beurt voor een dagje op de bank, dat gaat nooit meer over.

Een grijze deken hangt over Zoetermeer en de enige die mij vertelt dat het weer goed komt is de donkere stem van Johnny Cash. Gelukkig moet ik keihard lachen om een opmerking van Jan over rode kolen en ik denk dat straks zelfs de zon door de grijze soep in de lucht gaat prikken.

Het zal dus wel goed komen.