Oom Harold op leeftijd

Oom Harold

Oom Harold was een karakter. Was hij een mens geweest dan was hij een trotse generaal in een uniform vol medailles voor moed van een heel leger dat alleen voor hem bestond. Maar helaas, hij was bij leven een mannetjesfazant wiens leven bestond uit statig marcheren en zaadjes uit de grond pikken. Zonder leger.

Meer dan 15 jaar lang mocht ik Oom Harold fotograferen. Oom Harold was voor mij niet bang en ik mocht altijd tot op ongeveer 5 meter naderen met mijn camera als ik maar niks zei en bijna niet bewoog. Hij ging dan zelfs voor mij poseren, meestal bij het mossige bankje in het bos naast het park terwijl ik met mijn statief voor mij op mijn kont zat in het natte gras, het kon mij niet schelen.

Maar zoals Oom Harold niet bang was voor mij, zoveel ontzag had ik voor hem. In een snel veranderende wereld met nieuwbouwwijken, steeds meer herrie in het park en soms zelfs een knetterende tweetakt brommer bleef hij onverstoorbaar kalm en pikte zaadje na zaadje uit het gras of zat gewoon stilletjes te genieten in de struiken waar ik hem zelfs op een afstand van misschien maar twee meter kon bekijken. En hij mij.

Oom Harold was niet dol op vliegen, tenminste, de talloze keren dat ik hem tegenkwam liep hij zijn wandelingetjes door het park en kon ik hem nooit betrappen op het slaan met zijn vleugels, laat staan los van de aarde. In het begin, toen we nog aan elkaar moesten wennen, dan nam hij nog weleens een flinke aanloop maar zelfs dan vloog hij niet meer dan een paar meter en misschien maar een halve meter boven de grond.

Maar er kwam een herfst dat het stil was, ondanks de wilde herfstwind en het ruisen van de bladeren. Doodse stilte. En Oom Harold was nergens te bekennen, misschien kwam het wel daar door bestefte ik mij met mijn camera nutteloos in mijn handen gericht op het bankje waar ik hem voor het eerst ontmoette.

Op een dag, weken nadat Oom Harold was verdwenen en liep er een schriel jong mannetje rond te paraderen. Toen ik aan de parkwachter vroeg waar Oom Harold was gebleven keek hij een moment met natte ogen omhoog alsof hij even een stil gebedje zei en daarna verdrietig en alleen voor mij hoorbaar: we hebben Neef Herbert nu.

 

 

 

Read this blog in English: Uncle Harold

 

Avatar

Leendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.