Koppig

Ik ben er mijn hele leven al trots op, ik ben Koppig. Zelf vind ik dat een positieve eigenschap, ook al kunnen anderen het daarmee weleens oneens zijn. Dat mag.

Ik ben er ver mee gekomen, al heel vroeg in mijn leven kreeg ik wat ik wilde door stug vol te houden met koppig zijn. Een bijwerking van koppigheid is frustratie, rechtlijnig evenredig in omvang. Ik neem dat op de koop toe want als ik daar een probleem van maak dan kom ik nergens.

Als jongetje op de lagere school wilde ik heel erg graag leren schrijven. Wij schreven toen nog met een Kroontjespen en er zat een inktpotje onder een schuifje in je schooltafeltje. Er stond Marko op dat schuifje. Het potje bij mij was meestal leeg, omdat ik een heel erg druk jongetje was mocht er bij mij geen inkt meer in zitten, teveel ongelukjes zullen we maar zeggen. Ik schreef met een balpen. Daar stond Bruijnzeel op. Ik vond het vreselijk, ik ben linkshandig en het ding vlekte en kraste in het papier.

Na heel veel zeuren bij die lieve Juf Anneke mocht ik nog steeds geen kroontjespen maar een huilbuitje -ik was 6- hielp haar om haar van gedachten te veranderen. Ze ging naar de Bovenmeester, Meester Van der Meer. Hij trok zijn wenkbrauwen op (dikke borstels) maar toch kocht hij een Vulpen voor mij. Ik weet het nog goed, het was een Bruijnzeel Vulpen voor Linkshandigen, een groene met een metalen dop. En zo bereikte ik met stug koppig volhouden toch wat ik wilde bereiken: schrijven met echte inkt. Die Vulpen werd voor mij een Symbool van Onafhankelijkheid. Ik schrijf nog steeds met een Vulpen.

Die Koppigheid van toen is na 45 jaar langzaam veranderd in een beetje excentrieke vorm ervan. Ze noemen het tegenwoordig ook wel ADHD maar zelf vind ik het een heel normale eigenschap van mijn persoonlijkheid. Zo heb ik inmiddels om mij heen een verzameling van Fijne Dingen bij elkaar gespaard terwijl iedereen om mij heen daarbij de wenkbrauwen fronst.

Ik noem het even op want het is belangrijk voor mij. Een Klok van honderd jaar oud. Een Platenspeler. Een Buizenversterker. Een Fleischmann Modeltrein. Een Zakmes van Victorinox. En een Vulpen, zo’n mooie zwarte van Waterman. Ik word nog steeds blij van al deze kleine dingetjes om mij heen. En ik blijf het koppig volhouden, er zijn er meer geweest die met koppigheid ver gekomen zijn.

Deel dit:

Leendert van Gemeren

AuthorLeendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.

Geef een reactie