Ik klaag niet

Ik zal je eens vertellen over de ziekte die ik heb. Niet ‘mijn ziekte’, ooit was ons lichaam prachtig geschapen en ziekte hoorde daar niet bij. Mijn hele ziel en heel mijn lichaam vechten er tegen.

Ik klaag niet

Toen ik klein was had ik vaak longontsteking die vaak wekenlang duurden. Een aantal keren ben ik heel erg ziek geweest daardoor, ik weet het nog goed. Ook toen ik opgroeide bleven de longproblemen en longontstekingen aanhouden. Een oorzaak was er niet, ik was gewoon een kneus volgens de dorpsdokter op het platte land. Vanaf 1999 werden de longontstekingen heftiger en soms leek het er op dat ik ze niet te boven zou komen. Ik herinner mij nog van verschillende keren dat een dokter of specialist zei: “Als we niet snel iets doen haalt hij de morgen niet meer.” Eén keer moest ik met spoed naar het ziekenhuis omdat ik een longbloeding kreeg. Ik was bang. Een grote vent, bang als een vogeltje.

Oorzaak en gevolg

In 2007 ontdekten ze wat de oorzaak is van die steeds terugkerende longontstekingen: er bleek een aangeboren bloeddefect verantwoordelijk te zijn. Bij mij zijn er geen actieve B-cellen en veel subclasses immunoglobulinen afwezig. Hierdoor bleek het leger dat normaal ziekte aanvalt niet meer te bestaan. Er volgde ruim een jaar van dagelijkse antibiotica omdat dat de enige manier was om mij nog een beetje te beschermen tegen ziekteverwekkers. Toen was er een middel beschikbaar, geen medicijn maar een suppletie kuur zoals ze dat noemen. Een aanvulling van humane bloedcellen om het tekort aan te vullen, zorgvuldig ontwikkeld en duur: Nanogam. Elke drie weken krijg ik dit met een dag infuus, eerst in het ziekenhuis maar nu thuis en heel soms op het werk. Sindsdien is ziekte een halt toegeroepen: ik ben niet meer ziek hoewel mijn lichaam niet heel sterk meer is en ik vaak moe ben van de infusen.

Ik word niet meer beter

De specialisten hebben mij een betere kwaliteit van leven gegeven maar een bloeddefect, genetisch veroorzaakt, wordt nooit meer verholpen. Er is geen prognose, alleen doorgaan en zien hoe lang. Er waren momenten dat ik bang was, dat ben ik nu niet meer. Toen de longarts een röntgenfoto in de lichtbak hing met een grote vlek op een long, toen was ik bang. Toen ik stikte in het bloed, toen was ik bang. ’s Nachts, kletsnat van de koorts, ik was bang, heel erg bang. Mijn gezin, mijn lieve kinderen, mijn lieve vrouw. Wat als ik er niet meer ben? Ik heb nog zoveel te doen! Als je er over gaat nadenken dan besef je: de hemel is zo gek nog niet als je zo ziek bent en God geeft hen de kracht als ze hier achterblijven. Maar ik ben er nog en heb nog een tijd gekregen. Alleen word ik niet meer beter, dat duurt nog even.

Ik miste het zingen zo

Al die tijd dat ik ziek was miste ik zingen nog het meest. Met het afnemen van mijn krachten in de afgelopen jaren werd het zingen steeds zeldzamer en op een gegeven moment stopte het. Alle kracht die mijn ziel wilde hebben om mijn lof aan God te tonen verdween in het niets. Sinds ik Nanogam infusen krijg krijg ik weer meer kracht. En ik zing weer! Ik zing mee met mijn favorieten, Keith Green, Johnny Cash, Mahalia Jackson, David Phelps, tientallen anderen met wie ik weer kan meezingen. Honderden zelfs, hier in de kerk. Wat een power!

Ik wil nog lang genieten hier

Ik leef op ‘geleende tijd’. Als ik als zwakke mens had opgegeven op de momenten dat ik zo ziek en bang was, dan is toch nu wel duidelijk dat God niet wil dat ik opgeef. Hij wil dat ik geniet met de mensen om mij heen die ik liefheb. En anderen laat zien dat Hij bestaat. Ik schrijf daar regelmatig over op mijn website. Ik heb nog veel te doen en nog heel lang hoop ik. Mijn hele ziel en heel mijn lichaam vechten er tegen. Maar bang ben ik niet meer. En beter word ik ook op een dag. En ik klaag niet.

Deel dit:

Leendert van Gemeren

AuthorLeendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.

Geef een reactie