Goulash

Leendert eet Buitenlands goedLang geleden, ik denk dat ik een jaar of 8 was, waren er in het dorpje waar ik opgroeide geen mensen die van buiten de Nederlandse landsgrenzen kwamen behalve de ‘Chinees’. Dat was het restaurant met de tot mijn verbeelding sprekende naam Ling Fa.

Ik wist dat het Lotusbloem moest zijn maar in de Bieb was geen boek met een plaatje er van. Het prikkelde mijn nieuwsgierigheid. Heel soms dan ging mijn vader ‘Chinees’ halen en dan smulden we er van. Ik mocht een keertje mee maar in de wachtruimte was geen plaatje van de Lotusbloem, alleen een blauwe rookwalm en voor mijn vader een gratis biertje. En het prikkelde mijn nieuwsgierigheid nog meer dan de rook in mijn ogen bij die Chinees.

En toen kwamen er Turken in ons dorp wonen, de vader van dat gezin werd Vuilnisman in ons dorp. Volgens een aantal volwassenen in mijn directe omgeving waren dat Vieze Turken. Ik zag er weleens eentje lopen op straat maar ik vond ze toch echt niet vies. En als er al eentje vies was dan kwam dat omdat die net zoals ik 8 jaar oud was en met mij van die grote berg zwarte aarde was gerold. Die lag er om de gemeenteperken in onze nieuwbouwwijk aan te leggen.

Maar het waren Gastarbeiders volgens sommigen en gasten moesten op een gegeven moment weer terug naar huis. Het was in een tijd dat de Russen ons konden bombarderen, de Japanse auto’s onze economie gingen verpesten en al onze banen naar Gastarbeiders gingen. Eigenlijk lag voor ons overal het gevaar op de loer, in allerlei gedaantes. Wij als kinderen werden door de voorgaande generatie al bang gemaakt voor alles wat buiten-Nederlands was voordat er ook maar eigenlijk enig gevaar bestond. We groeiden op in een omgeving waarbij je alleen met ‘Echte Nederlanders’ omging. Ok, dit was De Veluwe, misschien niet de meest representatieve omgeving voor integratie van buitenlanders maar als kinderen wisten we niet beter.

Alleen de aversie die de oudere generatie ten toon spreidde, die namen we niet over. We rolden allemaal van diezelfde zwarte berg af, we zagen ze in de winter op Friesche Doorloopertjes net zo hard ploeteren om vooruit te komen en we hadden allemaal boterhammen met aardbeienjam in ons trommeltje naar school. De echte haat -de vreemdelingenhaat– kwam pas veel later, om ons heen in de huidige maatschappij. En ook daar doe ik niet aan mee. Want de Russen bombarderen ons land nog steeds niet, Japanse auto’s hebben de economie nooit verpest en Goulash vind ik heerlijk! Ik kan mij geen Nederlands restaurant in mijn omgeving bedenken maar wel honderd van over de grens. Ik ga nog steeds niet mee in de haat tegen buitenlanders. Want ik eet hun gerechten met liefde.

Avatar

Leendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.

Geef een reactie