Angst

De hele wereld weet het en er is denk ik geen enkel mens die nog zal zeggen, wat is er nou aan de hand. Elk land op aarde probeert het uit te bannen: de Corona pandemie.

Sinds een paar dagen laait het weer op, de tweede golf noemen ze het. En met inmiddels meer dan 34 miljoen ziektegevallen waarvan 1,1 miljoen mensen inmiddels zijn overleden is het ook een ziekte waar we in de hele wereld bang voor moeten zijn.

Natuurlijk zijn er ook heel veel mensen die -als ze de ziekte oplopen- bijna geen ziekteverschijnselen laten zien of misschien merken ze er helemaal niets van. Maar veelal buiten jouw blikveld zijn de doodzieken, de stervenden, mensen die ondraaglijk lijden door dat rotte virus. En toch zijn er mensen die er niet bang voor zijn of zelfs ontkennen dat het er is.

Ik geef het eerlijk toe: ik ben wél bang. Bang om naar buiten te moeten, bang om mensen te ontmoeten, bang om het virus op te lopen, bang voor de supermarkt, bang om in een rij te staan om te betalen bij het tankstation. En ik schaam mij daar niet voor.

Buiten op straat merk je de tweedeling, als ik een bliksembezoekje doe aan de supermarkt dan zie je mensen met een mondkapje op met de angst in hun ogen te zien en een ander deel dat ogenschijnlijk zorgeloos rondloopt en de boodschappen in het karretje mikt. De mensen met een mondkapje op (sommigen ook met latex handschoenen) ontwijken hen haastig als ze zonder rekening met hen te houden zich langs hen wringen om hun boodschappen te pakken.

Ik neem ook maatregelen, ik heb weliswaar geen latex handschoentjes maar ik desinfecteer mijn handen en het karretje bij binnenkomst. En om de zorgeloze medemens op afstand te houden spuit ik voor ik de deur ga mijzelf uitvoerig in met Brut, dat zal ze leren denk ik dan. Maar ik kan er dan wel grappen over maken, ik ben toch bang.

Ik snap heus wel dat mensen de (vaak letterlijk) benauwde situatie helemaal zat zijn maar ik snap niet dat ze uit het oog lijken te verliezen dat er ook mensen zijn die doodziek worden van het virus als ze het krijgen of mensen zoals ik -met een disfunctioneel immuunsysteem- die gegarandeerd een Enkeltje Hemelen krijgen van het virus. Ik kan er met mijn pet niet bij.

Ben jij niet bang, of ontken je simpelweg dat het er is dan ben je in mijn ogen niet moedig maar dom en roekeloos, maar dat is mijn eigen mening. Want als jij het zonder er last van te hebben ongemerkt bij je draagt kan je het ook meenemen naar mensen zoals ik die er aan dood zullen gaan. Dáár ben ik dus bang voor.

Ik blijf voorlopig binnen.

Avatar

Leendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.


This is me, Leendert. I am a little bit old-fashioned and I love things from the past, old series like All Creatures Great And Small, mechanical wristwatches, bi-focal glasses and vinyl records for example. I am not keen on modern things and I often work on this old style model railway. I follow Jesus and sometimes write a poem about Him but I also write about my life. Eccentric. You can often find me in the kitchen at parties.